هفته نامه اكونوميست در تحليلي پيرامون مذاكرات ايران با سه كشور اروپايي ضمن اشاره به اوج گرفتن همكاري ايران با چين و روسيه كه فضاي مذاكره را تحت تاثير گذاشته است نوشت: ايران زيرك تر از آن بوده كه شرايط پيچيده اروپا را بپذيرد.

به گزارش خبرگزاري مهر به نقل از بي بي سي ، اين هفته نامه در ابتداي مقاله با اشاره به قراردادهاي بزرگ اخير ايران با چين و قدرت وتوي چين در شوراي امنيت سازمان ملل متحد مي نويسد كه ايران در واقع با واگذار كردن اين قراردادها حمايت چين را خريده است.

اكونوميست به حمايت روسيه از ايران هم اشاره مي كند و مي نويسد: به همين دليل است كه فرانسه، بريتانيا و آلمان در تلاشند ايران را متقاعد به توقف غني سازي اورانيوم كنند تا كار اصلا به شوراي امنيت سازمان ملل متحد نكشد.

اين هفته نامه به خواست ايران اشاره مي كند كه عبارت است از به رسميت شناخته شدن حق ايران براي تلاش جهت رسيدن به فن آوري هسته اي، اما ادامه مي دهد آمريكا هم نگران آن است كه ايران تحت پوشش چنين حقي، مخفيانه به توليد سلاح اتمي مبادرت كند.

اكونوميست مي نويسد: اروپايي ها اميدوارند بتوانند با يك معاهده تازه، بدون موارد مبهمي كه دوباره منجر به سوء استفاده شود، جلوي فعاليت هاي اتمي ايران را بگيرند، اما مذاكره كنندگان ايراني زيركتر از آن بوده اند كه چنين مسائل پيچيده اي را بپذيرند.

اين هفته نامه به تصويب كليات ملزم ساختن دولت ايران به دنبال كردن برنامه هسته اي از سوي مجلس اشاره مي كند و مدعي شد : موارد اين چنيني باعث شده كه مذاكره كنندگان ايراني در گفتگوها اشاره كنند كه از سوي تندروهاي داخل ايران هم تحت فشار قرار دارند.

اكونوميست پيشنهادات اروپا به ايران، مثل حمايت از درخواست ايران براي عضويت در سازمان تجارت جهاني و يا فروش نيروگاه آب سبك به ايران را چندان دندانگير نمي داند و درنهايت مي نويسد: به نظر مي رسد فقط آمريكا بتواند جلوي برنامه هاي غني سازي اورانيوم و پردازش مجدد سوخت ايران را بگيرد.

جالب اينكه اين هفته نامه اعتقاد دارد تاكنون آمريكا از قدرت بالقوه خود در اين راه استفاده نكرده و مي نويسد: حمله نظامي به ايران يا تاسيسات هسته اي آن، چه توسط آمريكا و چه اسرائيل، كاري بسيار پرخطر است و ممكن است يك حمله هسته اي از سوي ايران را در پي داشته باشد!

همچنين اكونوميست به قدرت ايران در به آشوب كشاندن افغانستان و عراق از طريق شيعيان ساكن اين دو كشور اشاره مي كند و مقاله را اينطور پايان مي دهد كه تا زماني كه ايران، اسرائيل و آمريكا را دشمن بالقوه فرض مي كند، متوقف كردن تلاش ايران براي دستيابي به يك سپر حفاظتي اتمي ممكن نيست.